Ronde van Oost-Vlaanderen vzw klaar met de 13de editie
(tekst: Freddy De Geest – foto’s Alain Sennesael)
Tussen pot en pint, dagdromen op een nachtelijk uur
We schrijven 2012, een eeuwigheid geleden. In Feestzaal Parking in Massemen verzamelen de afgevaardigden van de Oost-Vlaamse afdeling van Cycling Vlaanderen. Willen we? Durven we? Heeft onze provincie geen nood aan een meerdaagse? In het verleden liep men in onze provincie storm voor de Ster der junioren, de Ronde van het Meetjesland en nog zoveel meer. De provincie Oost-Vlaanderen was binnen de KBWB de toonaangevende provincie en dat had zo zijn redenen: zot van de koers. De meeste leden, de meeste koersen.
Tussen pot en pint werden in Massemen de mogelijkheden afgetoetst. André Maerschalck en Sven Calus, die het project in elkaar knutselden, kregen de steun van provinciaal voorzitter John Dhondt en van Jaak Van Mingeroet, de FCP-manager, die spijtig de groei en bloei van de vijfdaagse niet meer kon meemaken. Op 4 maart 2013 werd de vzw RVOV geboren. De stevig uit de kluiten gewassen boreling opende met een tijdrit in Knesselare. Daarna passeerden Haasdonk, Sinaai, Massemen en Zwijnaarde de revue.
Na een beklijvende strijd tot op de streep won Daan Myngheer de ronde met 1″ voorsprong op Bert Van Lerberghe. Jorne Carolus, die de Belgische kampioenentrui showde, won de puntentrui. Otto Vergaerde was beste jongere. De eerste editie werd grondig geëvalueerd. “De reacties van renners en ploegleiders waren positief. De wielerliefhebber deelde menig schouderklopje uit… de trein was vertrokken”, herinnert Maerschalck het zich nog precies of het was gisteren.
Ambitie moet het afleggen tegen gezond boerenverstand
Sven Calus tekende de sportieve krijtlijnen uit en stond in voor de parcoursen. De ambitieuze en bijzonder gedreven Calus wou met de ronde hogere sferen opzoeken, maar dat was niet naar de zin van Maerschalck, die vooral het financiële in balans wou houden. “Ambitie is mooi, maar het moet gebouwd zijn op stevige fundamenten. Avonturen zijn niet aan mij besteed. We zaaien naar onze zak, lees de tering naar de nering.
De eerste jaren werkten we telkens een grote ronde af en daarna nog enkele ronden op een plaatselijk circuit. Het bedrag dat we moesten ophoesten om de seingevers te betalen, swingde de pan uit. Op die manier verder doen, betekende wis en zeker dat het verder bestaan van de ronde in het gedrang kwam. De lokale organisatoren hadden ook weinig aan zo een grote ronde. Ook zij moesten hun sponsors te vriend houden. Er kwam jammer genoeg ruis op de samenwerking tussen Sven en mezelf. Toen we de stap zetten naar 2.12.2. haakte Sven af. Vanaf dat ogenblik waren er geen continentale ploegen meer toegelaten. Toen later ook Home Solution en Lotto de overstap maakten, waren ook zij niet meer te zien in onze wedstrijden. We boetten in aan kwaliteit, maar de kwantiteit bleef intact. Jonge renners kansen geven, was vanaf het begin de voornaamste motivatie om dit project op poten te zetten. We hebben onze identiteit niet verloochend.”
Koken kost geld, hondstrouwe sponsors spijzen de clubkas
vzw RVOV teert op vrijwilligers, die zich belangeloos inzetten. De liefde voor de koers zorgt voor de adrenaline die nodig is om tijdens de ronde vijf dagen het beste van jezelf te geven. “We beschikken over een sterk team”, glundert Maerschalck, die de voorzittersfakkel doorgaf aan Helmut Verberckmoes, maar wel heel nauw betrokken blijft bij zijn ronde. “Jeugd is toekomst”, beseft de kranige zeventiger heel goed. “Jongeren hebben verfrissende ideeën, nieuwe impulsen en jeugdig enthousiasme. Onze sponsors zijn onze levensader, de reden van bestaan, maar er is meer. Dankzij ondervoorzitter Urbain Vandenabeele knallen op vele plaatsen de champagnekurken, de jaarlijks weerkerende kaasavond is ook een voltreffer. We voeren een gezond financieel beleid en springen niet verder dan onze stok lang is.
De keuze om voor lokale omlopen te kiezen, betekent dat we de kosten aan seingevers kunnen beperken. In de beginjaren was dat de grootste hap uit het budget. In 2026 werken we met een budget van een dikke 40.000 euro. De samenwerking met clubs, gemeenten en steden is van primordiaal belang. Allemaal samen vormen we een stevige ketting. Hét voorbeeld bij uitstek: de gemeente Beveren en de Wielervrienden Haasdonk van voorzitter Luc Van den Eynde: zij zijn al elke editie als mede-organisator op post. “
Van Edward Theuns tot Ferre Geeraerts
Denia, januari 2026. We wippen even binnen bij Theunske in het Marriott Hotel, een golf resort, uitvalsbasis voor het trainingskamp van Lidl-Trek. Theuns was op 14 augustus 2013 de allereerste ritwinnaar van de Ventura-Ronde van Oost-Vlaanderen. Theuns won in Knesselare de individuele tijdrit over 4,5 kilometer voor Jonas Rickaert.
“En of ik het me nog herinner’, lacht Theuns de tanden bloot. “Zo een ronde blijft een zegen voor een jonge coureur. Vijf dagen op rij kunnen koersen, was als belofte in die tijd niet evident. Dat jaar had ik ook al de tijdrit van de Triptique des Monts et Châteaux gewonnen. Zeggen dat de RVOV voor mij de springplank was naar Topsport Vlaanderen-Baloise is een brug te ver. Dat het nu voor velen wel het middel is om het doel te bereiken, vind ik een goede zaak. Organisaties als deze moet men koesteren. In mijn geval moesten we als ploeg een trui verdedigen en dat is een leerproces waarvan je later ook nog de vruchten plukt.”
Ferre Geeraerts, de laatste winnaar van de Oost-Vlaamse vijfdaagse, beaamt de woorden van Theuns. Geeraerts liepen we tegen het lijf in Hotel Cap Negret in Altea, waar Team Flanders-Baloise zijn tenten heeft opgeslagen.
“Ik bewaar goede herinneringen aan die ronde’, liet Geeraerts optekenen. “Het was wel spannend tot op de streep. Bij het aansnijden van de slotsprint in Munte had Gaetan Warnier 1″ voorsprong bijeengesprokkeld in een tussensprint. In de eindsprint moest ik vóór Warnier eindigen en bonificatieseconden pakken. Uiteindelijk lukte dat: ik werd derde (mét boni), Warnier achtste. Het was close, maar het lukte en daar ben ik fier op. Dat ik vorig seizoen al eerder wat won, heeft meegeholpen om de stap naar de profs te zetten.”
In 2015 stond er ene Neilson Powless aan de start, vorig jaar winnaar van Dwars door Vlaanderen
Herinnert u zich deze nog? De Amerikaan Neilson Powless (18) reed de ritten in Adegem, Sinaai, Haasdonk, Bottelare en Massemen als lid van de Amerikaanse ploeg. Franklin Six won die editie, Powless eindigde 29ste. Powless reed toen voor Hagens Berman U23, de ploeg van Axel Merckx, dé kweekvijver voor jong talent. Powless is nu aan zijn zevende seizoen bezig bij EF Education-EasyPost, waar hij onder contract ligt tot 2029.
Het gloriemoment op Vlaamse wegen kende de Amerikaan (29) vorig jaar in Waregem. Powless trok naar de finish met een trio van Team Visma/Lease a Bike: Wout van Aert, Tiesj Benoot en zijn landgenoot Matteo Jorgenson. In Waregem wreven ze zich de handen warm met Van Aert op de erelijst, maar Powless had het zo niet begrepen en won. In de Slachthuisstraat in Deinze, de thuishaven van Dreken Maerschalck en zijn Cecile, zullen ze wellicht een flesken gekraakt hebben. “Den dienen heeft ook nog bij ons gereden”, steekt Maerschalck met recht en reden de borst vooruit. Florian Vermeersch gezien in de Omloop? Weet ge nog? In Kuurne-Brussel-Kuurne reden Ferre Geeraerts en Brem Deman, de laatste twee winnaars van de RVOV, zich in de kijker. Of Dreken en Cecileken opnieuw een flesken geraakt hebben…
Een palmares om duimen en vingers van af te likken
De betreurde Daan Myngheer opende de rij. Daarna volgde de Brit Daniël McLay, Franklin Six en de Canadees William Eliott. Sander De Pestel, Alfdan De Decker, die drie ritten won, Florian Vermeersch, Gust Lootens, de Nederlander Hoogendoorn, de Noor Sorbo, Brem Deman en Ferre Geeraerts sieren ook de erelijst. Onder de ritwinnaars ronkende namen als Maxime Farazijn (Haasdonk), Milan Menten (Haasdonk), Enzo Wouters (Massemen en Sint-Laureins), Lindsay De Vylder (Sinaai), Lionel Taminiaux (Herzele), Ruben Apers (Haasdonk), Robbe Ghys (Maarkedal), Sasha Weemaes (Herzele), Stan De Wulf (Bavegem), Arne Marit (Kruishoutem), Vito Braet (Drongen), Milan Fretin (Haasdonk), Jarne Van de Paar (Kleit), Gianluca Pollefliet (Haasdonk) en Milan Lanhove (Merelbeke). Tomas De Neve won in Pollare en kreeg bloemen van zijn vriendin Ine, het bloemenmeisje van de RVOV: Cupido reed de voorbije jaren ook mee in deze vijfdaagse en schoot raak. Om het verhaal nog iets bijzonder te kleuren: Ine is de dochter van voorzitter Helmut Verberckmoes en Severine Clauwaert, de dochter van Cecileken. Laat de zon in je hart. We waren er de voorbije twaalf edities bij… tot in augustus. Santé.
Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!